W najnowszym numerze...

Ludzie wschodu

Janusz Radwański

Janusz Radwański nadaje spod polsko-ukraińskiej granicy o twórcach mało i bardzo mało u nas znanych

Wiktorija Dykobraz – w papierach ma inaczej. Urodziła się w 1994 w Równem, mieszka w Charkowie, projektuje książki, w przeszłości organizowała prezentacje i festiwale literackie i kierowała portalem „Literatura.RW”.

W tym miesiącu wracamy do autora już raz w tym cyklu prezentowanego. Ołeksij Czupa urodził się w roku 1986 w Makiejewce, w obwodzie Donieckim. Z wykształcenia jest filologiem oraz chemikiem-technologiem, pracował w fabryce chemicznej. Z powodu wojny w Donbasie wyjechał najpierw do Lwowa, a potem do obwodu Chmelnickiego. Założyciel Donieckiego Slamu. Pisarz, dwujęzyczny poeta, tłumacz, muzykant. Jego teksty są tłumaczone na kilka języków, głównie na polski. Od roku 2008 uczestnik wielu festiwali literackich na Ukrainie oraz w Polsce. Wiersze i prozę publikował w czasopismach Nowa Europa Wschodnia, Ha!art (Kraków), SHO (Kijów) oraz w licznych almanachach i antologiach.

Dzisiaj prezentujemy Ołeksija Czupę i, wbrew tradycji tej rubryki, dwa jego wiersze. Jeden – jak zwykle, w przekładzie, drugi został napisany przez Ołeksija po polsku. Zapytaliśmy też Ołeksija o uchodźstwo, polską literaturę i wybór języka twórczości. Autor urodził się w roku 1986 w Makiejewce, w obwodzie Donieckim. Z wykształcenia jest filologiem oraz chemikiem-technologiem, pracował w fabryce chemicznej. Z powodu wojny w Donbasie wyjechał najpierw do Lwowa, a potem do obwodu Chmelnickiego. Założyciel Donieckiego Slamu. Pisarz, dwujęzyczny poeta, tłumacz, muzykant. Jego teksty są tłumaczone na kilka języków, głównie na polski. Od roku 2008 uczestnik dużej liczby festiwali literackich na Ukrainie oraz w Polsce. Wiersze i prozę publikował w czasopismach Nowa Europa Wschodnia, Ha!art (Kraków), SHO (Kijów) oraz w licznych almanachach i antologiach.

Vano Krueger – w paszporcie ma „Iwan Kołomijec”. Urodził się w 1986 roku na Pokuciu. Jest absolwentem Akademii Kijowsko-Mohylańskiej. Rezydent projektu „Bakterija”. Publikował w takich pismach jak „Bereznewi Koty”, „Spałach”, „Amorałka” w Ukrainie, „Homo mortalis” (w Rosji), „Plav” w Czechach czy w polskim kwartalniku Red.  (niech mu półki Jagiellonki i BUW-u lekkie będą). Vano brał udział w wielu festiwalach literackich, m.in. w Międzynarodowym Festiwalu Literackim we Lwowie, festiwalu „Bereznewi koty” w Użhorodzie, „Kyjiwśli ławry” i „Knyżkowyj arsenał”, Kyjiwśka barykada”, „Wirszeń” w Kijowie, „Deń nezałeżnosti z Machnom” (Hulajpole, a jakże), „Meridian Czernowitz” w Czerniowcach.

Dziś przed nami Tatiana Zemljakowa. Dziennikarka, naukowczyni, poetka i tłumaczka. Poprosiliśmy o ją o wiersz i parę słów o kobiecej stronie ukraińskiej poezji. Oto efekty: