Pomijając sytuacje, gdy jury jest w 100% niekompetentne, skorumpowane (np. burmistrz żąda, aby wygrał wiersz o jego pięknym mieście i inwestycjach w wymianę sieci ciepłowniczej) lub po prostu konkurs narzuca pewną konwencję (jak np. konkurs Jana Pocka) - co decyduje o przyznawaniu nagród konkretnym utworom?
W większości konkursów jurorzy jednak decydują na podstawie wartości literackiej. Ale czy do końca? I czy wyłącznie?
Dlaczego czasem bardzo dobre wiersze pozostają niezauważone? Czy wygrywają przeciętne?

Pisać powinno się chyba dla radości pisania. Nie popieram tworzenia "pod konkurs", choć to każdego sprawa osobista. Ale jeśli już wybierać wiersze do wysłania - to które?

taki drobiazg - odróżniłabym tu pisanie "pod konkurs" od pisania "pod konkursy"... otóż, nie popieram pisania "pod konkursy", ale już pisać na konkretny konkurs mi się zdarzało i nie widzę w tym nic zdrożnego. chodzi tu o konkursy "tematyczne" - czasem z takiego poszukiwania pomysłu na zadany temat rzodzą się naprawdę niezłe wiersze. nie wiem, czy np. gdyby nie konkurs im. norwida (polecam, info w dziale 'bieżące konkursy') napisałabym wiersz o grobie moich dziadków, nawiązujący do norwida... pewnie nie... tak więc i w ten sposób konkursy mogą nas 'stymulować'. ważne, żeby jak we wszystkim zachować umiar. i zdrowy dystans :)

Nie, nie mówię że to coś złego, nawet jeśli ktoś pisze w ogóle "pod konkursy". To sprawa prywatna.
Natomiast - nawet jeśli napisze się na konkretny konkurs i na konkretny temat - to również z puli utworów spełniających warunki wybiera się jakieś a inne odrzuca. Jeden wiersz o Norwidzie wygra, a drugi nie. I znowu pytanie - czemu ten?

Posłałem na konkurs Norwida wiersz zupełnie dziwaczny: całkowicie nie "na temat", z formą też zupełnie "poza konkursem" - i dostałem wyróżnienie!

Dla ciekawych umieszczam go w swoim kącie - "Walentin Pierow przy sztalugach".

w konkusie Norwida jest wymóg jednego wiersza związanego z patronem, pozostałe 2 mogą być o wszystkim, pewnie stąd wyrożnienie...

A wracając do pytania - najogólniej mówiąc mam wrażenie, że wygrywają wiersze na temat stosunków międzyludzkich, raczej eleganckie niż drastyczne (chodzi o środki), nie nazbyt skomplikowane, obiektywnie dobre, ale nie wybitne. Choć często też dość nijakie.
To wrażenia po lekturze kilkunastu zbiorów pokonkursowych.

W zasadzie nie ma jak określić tego typu. W Polsce jest kilkaset konkursów literackich co roku, gdzie pojawia się również kilkuset jurorów, którzy czasem się powtarzają, ale zawsze w różnych konfiguracjach. A skoro jest tak wielka liczba konkursów i oceniających teksty są też rozbieżności w oczekiwaniach. Przy tej liczbie konkursów - każdy, kto pisze w miarę z sensem - wcześniej czy później nagrody się doczeka.

Natomiast sporo racji ma Pan Sławomir, ponieważ jury bywa złożone z osób dość przypadkowych i niepewnych własnej roli a wtedy jego decyzje są zachowawcze. Teksty, które niosą w sobie ryzyko różnych odczytań, albo odważne estetycznie bywają odrzucane. Smutna rzeczywistość. Dlatego warto w tym miejscu wrócić do naszych rozważań o składzie jury. Im gorzej dobrane jury tym dziwniejsze mogą być jego wyroki.

I jeszcze jedno: konkurs to rodzaj loterii. Nie wszystko zależy od jakości naszego wiersza, więcej od tego, co nadeślą inni. Jak nasz tekst wypada na tym tle. Wiele razy jako juror stałem przed problemem, że w jednym konkursie jest kilkanaście dobrych tekstów, w innym żaden nie zasługuje na nagrodę. I czasem z tej przyczyny werdykty są w jakim sensie dziwne, niepokojące: nagrodę dostaje słaby autor, który w innej konfiguracji tekstów ze swoim utworem nie mógłby o niej marzyć. Czasem odwrotnie: jest kilku - kilkunastu mocnych kandydatów do nagrody i niestety trzeba część z nich odrzucić, choć w innym miejscu i czasie mogliby mieć pierwszą nagrodę.

W konkursie cieszyńskim od lat jurorkami są trzy panie:
redaktoka Głosu Nauczycielskiego pisząca wiersze,
katowicka poetka o dośc dużym dorobku,
prowadząca cieszyńską grupę Nawias, poetka, nauczycielka biologii.

Trudno do końca ocenić ich decyzje, ostatnio wygrywają tzw wierszw "spoleczne", bo taka jest moda? Kazdy ma zreszta swój wizerunek poezji, często bardzo indywidualny.

tak sobie myślę, że my tu bardzo staramy się zracjonalizować problem, a w życiu tak jakoś jest, że wygywają czasami nie ci najlepsi, ale ci, którzy maja farta... czego wszystkim startującym w konkursach życzę :)))

A jednak w różnych konkursach, w różnych miejscach, z różnymi jurorami wygrywają ci sami poeci i czasem te same wiersze. Coś jest jednak, co łączy ich utwory. Może styl, może jakość, może tematyka.
Jasne, nie da się stworzyć ostatecznej i precyzyjnej definicji, co wygra na pewno. Ale da się przynajmniej stwierdzić, co raczej na pewno nie wygra. W drugą stronę trudniej. Ale to na pewno nie jest tak, że nic nie da się powiedzieć.

Słyszałem na przykład wielokrotnie, że wiersze bardzo skomplikowane, zawikłane w treści raczej nie mają szans. Mówią to ludzie, którzy tak piszą i nigdy nic nie wygrywają.

Ciekawy temat to również rymowane. A zwłaszcza klasyczne formy. Z tego co słyszę, są odrzucane jako "mało odkrywcze", "nic nie wnoszące".

Może jednak ktoś ma jakieś spostrzeżenia?

jeśli chodzi o wiersze rymowane i, ogólnie nazwijmy to, tradycyjne w formie są faktycznie bez szans na wielu konkursach, ale nie na wszystkich - są i takie składy jurorskie, które wręcz preferują takie utwory. obawiam się, że generalizacja problemu naprawdę jest bardzo, bardzo trudna. o ile możliwa...

to już coś. "większość" i "mniejszość" to zawsze lepsza informacja, niż "nic nie wiadomo".

Odpowiadam Sławomirowi: łączy grupa towarzyska, znane jury godło poetki, poety ( od lat to samo).
W takich konkursach wiersz osoby spoza grupy koleżeńskiej może dostać co najwyżej wyróżnienie. I nie wiem czy w ostatnim zdaniu nie jestem zbyt optymistyczna.

czytam sobie, czytam i nie mogę się zdecydować - czy skoro właśnie wygrałam konkurs,to przespałam się już z członkami nieznanego mi jury (tylko dlaczego nic nie pamiętam???) czy może napisałam wiersz porażająco przeciętny? bo poki co takie są wnioski z toczonej dyskusji...

Miałbym taką prośbę, o kilka rzeczy. Pierwsza, to nie mówmy przestępstwie (bo takie słowa to oskarżenie o oszustwa, nepotyzm i korupcję) póki nie mamy dowodów.
Druga sprawa - to zwyczajnie nieprawda. Nie mam żadnych znajomości a byłem nagradzany w konkursach (w 2008 pięć konkursów nie licząc jakichś tam internetowych). Znam wielu innych, którzy to potwierdzą.

Po trzecie - jeśli faktycznie jest o czym rozmawiać, to proponuję założyć inny temat - np. korupcja w jury. Ale jeśli nie będzie konkretów (twardych konkretów, a nie przypuszczeń i poszlak) to będę kasował. "Dowody" w stylu, że juror pił kawę z jakąś poetką i się uśmiechał do niej, to bzdury. Nie oczekujmy, że konkursy będą wygrywać tylko tacy, którzy są nielubiani przez jurorów. A tu - trzymajmy się tematu. Jeśli ktoś zauważył jak piszą ci, którzy wygrywają - zapraszam to podzielenia się wnioskami.

Uśmiałam się czytając, słowo daję. Czy ja jestem naiwna, zbyt idealistyczne mam podejście, czy jednak zielona? Przecież nie może tak być, że z premedytacją nie zauważa się poety. Nabyłam odwagi i wysyłam na konkursy swoje wersy. A niech tam... będę sobie porażkę tłumaczyła tym, że jestem za dobra ;)

Izo W. - witaj w klubie niepoprawnych idealistow :)
wierzę, że nas jest więcej...

Tak, są autorzy, którzy podpisują się od lat tym samym godłem. Ale to też jest ich ryzyko. Bo są także jurorzy, na których działa to jak płachta na byka i nie nagradzają ich tekstów. Ja sam wygrałem sporo konkursów (jak kogoś bardzo ciekawi ile to mogę powiedzieć na priv) za każdym razem zmieniając godło. Nie użyłem jednego godła dwa razy.

Natomiast o wchodzeniu w relacje seksualne z jurorami nie będę się rozpisywał, choć być może są chętni by w ten sposób budować swoją karierę. Oby się nie przeliczyli, jeśli się okaże, że jurorzy pogardzą;-)

Zwrócę uwagę na inny problem - środowisko ludzi piszących jest generalnie małe. Po prostu z wieloma osobami się znamy. Zwłaszcza w Warszawie. To jest normalne, że osoba aktywna konkursowo i literacko od iluś lat zna się z wieloma osobami z zasiadający w jury. Zwłaszcza tymi najbardziej znanymi, którzy regularnie są zapraszani w różne miejsca w Polsce. Z tego biorą się później domysły, dziwne teorie spiskowe.

No to jednak jestem za dobra;) Rozstrzygnięto konkurs, w którym wzięłam udział. Nie znam szczegółów i wnikać nie będę. :))

Izo W. - też startowałam w tym konkursie... i też nic... o czym to świadczy? tak naprawdę o niczym. po prostu wygrali inni... nie mnie rozstrzygać dlaczego. i nie powód, żeby obrażać się na świat i konkursy... będą następne. a prawdopodobieństwo wygrania o ileż większe niż w totolotku ;)